Sta op en wandel.
Bevrijd je van de zwaarte
van het denken.
En laat door je stromen
alle gebaren
van het groots en eindeloos bewegen
dat het leven is.
Want zie,
de aarde draagt je
met dezelfde zorg
als toen je voor het eerst
op eigen voeten stond.
Licht gaat voorop,
wenkend en zonder grenzen.
Het wil verrassen,
aandacht scherpen,
ogen openen.
En in de stilte van de schaduw
blijft het wachten.
Het wonder is de weg
die een gebeuren wordt
dat altijd verder wijst
dan men vermoedt.
Vindplaats van adem.
Weefsel tussen mensen soms.
Lente voor de ziel.