Wie ik tegenkwam op het pad omhoog? Ik was het zelf, de chaos die in mij gistte, mijn woede, ontgoocheling, onluistering, verdriet. Wat ik tegenkwam op dat pad, – steeds steiler, mijn hart hamerde in me, steeds ouder werd ik – dat was mijn menselijk tekort en dat van anderen. De pelgrimsweg is klimmen omhoog, de uitputting verdragen, goed en kwaad als gezellen hun wel en wee doorgronden, aankomen tussen hemel en aarde, ruimer adem halen, het uitzicht wijder. (Catharina Visser)

Ga mee met ons, trek lichtend ons vooruit naar tijd en land, door u ooit aangeduid. Leef op in ons, de mens die leven moet, een die de toekomst heeft, die leeft voorgoed. Ga mee met ons, verberg u niet altijd, gun ons een flits, een teken in de tijd, dat u nog leeft, nog steeds om mensen geeft, en zonder wanhoop voor de vrede leeft. Ga mee met ons. Wie zijn wij zonder U? Een mens gaat dood aan enkel hier en nu. Licht op in ons, wees vuur en vlam van hoop, houdt steeds in ons de toekomstmens ten doop. (Jan van Opbergen)

Keer in jezelf en probeer te vertellen – alsof je de eerste mens bent – wat je meemaakt, waar je van houdt, wat je verdrietig maakt. Praat over je verdriet en je verlangens en de gedachten die in je opkomen, over je geloof in een schoonheid. Zeg het allemaal in alle eerlijkheid, op je gemak en in alle nederigheid. (Rainer Maria Rilke)

Ik loop dagelijks bijna twee uur, meestal alleen. Dat levert zoveel tijd op voor nadenken, zien wat er in de stad gebeurt, mensen zien en ontmoeten. Dagelijks even stapvoets leven helpt om goed om te gaan met de enorme afwisseling en snelheid van al het andere. Het is een oefening in pelgrimage. (Jos Wienen)

Laat nu die gedachten gaan van je. Denk nu eens niet aan morgen. Kijk niet steeds naar die doornen van gisteren – bramenplukker die je bent.   Doe in je hoofd het licht aan. Hoor wat er is, wat ademt en ritselt en zin, nu je loopt – stap na stap als Franciscus; een goede bekende van Moeder Aarde.   Verdwaal in de regen, strek je lichaam uit in de zon, geeuw je een ruimte in je hart, proef het zo rood als het sap van bramen. Wees stil – en sluit wie met je is niet buiten.   (Mieke van Baal)

Jouw spoor, jouw pad, ik volg de weg. Jij roept mijn naam. Ik luister, de twijfel verdwijnt, ik weet waarheen ik moet gaan! (Angele Spijkers)

Terwijl ze daar waren, brak de dag van haar bevalling aan, en ze bracht een zoon ter wereld, haar eerstgeborene. Ze wikkelde hem in een doek en legde hem in een voederbak, omdat er voor hen geen plaats was in het nachtverblijf van de stad. Lucas 2:6-7

Laat wat je niet langer nodig hebt los. Leg het op de grond neer. Laat het achter je en wandel de toekomst in. ALLE GOEDS VOOR 2024!

Of we het willen of niet, wij lopen allemaal – ieder op zijn eigen manier – naar de bron van het leven. Maar er is maar één weg, neem dat maar van me aan, die je er naar toe leidt, en dat is die van het gebed. Iedereen die je vertelt dat er een andere is, die vergist zich. (Teresia van Avila)

God bestáát niet, maar ’trekt mee met mensen die onderweg zijn’. Zonder mensen is God nergens. (Klaas Hendrikse)

Vrede is een vogel op mijn hand die zonder angst mijn graantjes pikt.   Vrede is een leeuw die mij als hij wordt aangehaald de handen likt.   Vrede is een vreemde die mij ongevraagd een groet toeknikt. (Ferrie Kompier FIC)