Een mens lijdt dikwijls het meest door het lijden dat hij vreest, maar dat nooit op komt dagen. Zo heeft zij/hij meer te dragen dan God te dragen geeft. Het leed dat is, drukt niet zo zwaar als vrees voor allerlei gevaar. Maar komt het eens in huis dan helpt God altijd weer en geeft Hij kracht naar kruis.

Alleen gedachten die ons tijdens het wandelen invallen zijn waardevol. (Friedrich Nietzsche)

Ga wandelen. Wie werkelijk niets doet, wordt al snel lamlendig. Je moet dus wel iets doen. Maar het gevaar daarvan is dat je niet ontspant. Wandelen is de ideale manier om te ontspannen terwijl je toch bezig bent. Het is daarmee de perfecte vakantiebezigheid. Het is bovendien heel goedkoop, dus iedereen kan het doen. Je hoeft je niet druk te maken over waar je heengaat: bij wandelen draait het om de weg zelf, niet om het doel. Het brengt vertraging met zich mee, als antidotum tegen deze snelle tijd. Daarmee helpt het ons om in het ‘nu’ te zijn, iets wat we tegenwoordig lastig vinden, maar wel willen. Tijdens het wandelen…

Elke wandeling leidt vanzelf tot waardevolle gedachten. Nietzsche zie dat je aan geen enkele gedachte geloof moet schenken ‘die niet in de vrije lucht geboren is en bij vrije beweging – waar niet ook de spieren feestvieren.’ Daar sluit ik me bij aan. Wanneer wij wandelen, komt er een verbinding tussen denken en lichaam tot stand. Als we het lichaam buitenspel zetten, worden gedachten vaak op een slechte manier abstract. Een gedachte die wandelend ontstaat, ademt een eenheid van lichaam en geest, die gedachten ontstaan achter een bureau niet hebben. Een wandelvakantie is daarmee een groot goed. (Paul van Tongeren, emeritus-hoogleraar ethiek in Nijmegen en Leuven, in: Trouw, de Verdieping, 11…

Wat wandelen mij geeft Ongeveer anderhalf jaar geleden begon ik aan het maken van langere wandelingen, enkele keren per week. Ik was depressief en een vriend stimuleerde mij om te gaan wandelen, samen met hem en alleen. Ik had al langere tijd door artrose een probleem met mijn knie, waardoor ik gewend was om na zo’n kwartier lopen al pijn te krijgen en had al voorbereidingen getroffen voor een operatie. Omdat mijn vriend hierover erg begripvol en geduldig was, besloot ik om het te gaan proberen. Hoe dat ging? Ik verwacht pijn in mijn knie en durf niet zo lang te lopen. Gaandeweg merk ik dat de pijn eerder af- dan…

Ik doe alles tegenwoordig wanneer mogelijk te voet. En dan niet alleen in het weekend, maar ook in de stad, of als ik boodschappen doe. Het tempo van het wandelen nodigt uit tot contemplatie en tot het onbewuste besef dat geluk in het kleine zit. Zoals Willy Alberti het zo mooi zong: ‘De glimlach van een kind doet je beseffen dat je leeft.’ Epicurus, de Griekse wijsgeer, was het vast met hem eens geweest. (Binnert de Beaufort, in: fd persoonlijk, 10 augustus 2019, pag. 25)

Wandelen, vooral met stilte en rust om je heen, verheft je uit beslommeringen en saaiheid van elke dag. Het trage voortbewegen laat grotere opmerkzaamheid toe en zorgt innerlijk voor een toestand van welbevinden en geluk. Ook wel voor een verlangen dat Portugezen saudade noemen, een haast onvervulbaar verlangen, een soort heimwee om dicht bij verte te zijn. (Erling Kagge)

Niet het comfort van bijvoorbeeld met een helikopter naar de top van een berg vliegen, maar de inspanning, eventueel het geploeter ernaartoe, levert ervaringen op van grootse momenten. Genietend en tegelijkertijd alert wandelen verlost je van de afhankelijkheid van externe prikkels en verwachtingen van anderen. Hoe langer je loopt, hoe nauwer lichaam, geest en omgeving samenvallen. Door te wandelen kun je jezelf observeren, van de aarde genieten en je lichaam in hetzelfde tempo als je ziel laten reizen. Je maakt als het ware deel uit van iets dat groter is dan jezelf. (Ria Bruggen naar aanleiding van het boek Het plezier van wandelen van Erling Kagge)

Al wandelend ontwaakt mijn scheppingskracht. (Ludovico Einaudi – componist)

Wandelen heeft niets te maken met prestatie, uitdaging of wedijver. Het is veeleer het juiste pad vinden naar het hart van het landschap, de omgeving zintuiglijk op zich laten inwerken, verwijlen bij bomen, planten en dieren, genieten van de vergezichten, zich opgenomen voelen in de totaliteit….. Soms kan wandelen bijna een vorm van mediteren worden, omdat het een spirituele verhouding tot de wereld om ons heen bevordert. (Ton Lemaire)

Het vertraagt me ontzettend. Tijdens een wandeling kun je goede gesprekken voeren. Ik heb meer rust in mijn hoofd. Er is weer ruimte voor ideeën en oplossingen. Door te bewegen, zet je een bepaald systeem in je lijf aan waardoor je beter kunt denken. Ook de natuur hoort daarbij. (Ingeborg Steinvoord)

Voor de wandelaar herkrijgt de aarde haar juiste proporties: in die zin is wandelen wezenlijk aardig. (Hendrik av Korp)