Reis of bestemming?
“Wat is belangrijker”, vroeg Grote Panda “de reis of de bestemming?”. “Het gezelschap”, zei Kleine Draak. (James Norbury)
“Wat is belangrijker”, vroeg Grote Panda “de reis of de bestemming?”. “Het gezelschap”, zei Kleine Draak. (James Norbury)
Ergens lang geleden is een pad ontstaan, waarlangs, waarover sindsdien vele voeten zijn gegaan. Aarzelend, tastend, zoekend, geïnspireerd. En dan: een zeker weten, dit is het pad dat ik wil gaan. De zon is fel, de weg is smal en vol met kuilen en lonkende zijwegen. De wind is koel, de weg is breed met groene bomen en zoete vruchten. De weg is nat, de weg is glad en modderig, haast niet te gaan. De lucht is helder, de weg vertrouwder en je bent niet langer alleen. Ergens lang geleden is een pad ontstaan. Zij klopte aan mijn deuren vroeg mij mee op weg te gaan. Op zoek naar nieuwe voeten…
Verbindt elkaar. Oordeel niet. Sluit niemand buiten. (uitgesproken tijdens haar afscheid door haar zus Jolanda Kramers)
Mijn ervaring is dat de natuur wonderen doet. Zomaar. Zonder vragen. Je voelt de koude of warme wind langs je hoofd, je voelt je haar nat worden van de regen, de zon koestert je huid en je ziet – als je kijkt – een bloem, een boom en wie weet een dier. En als vanzelf raakt je hoofd leeg. En als het toch vol blijft, straalt de natuur de rust uit die een medemens vaak niet kan bieden. De natuur heeft de tijd, al eeuwenlang. (Jaap Lodewijks)
De natuur is een zelfhulpboek zonder woorden. (Stef Bos)
Een kaarsje voor een mens die wat licht kan gebruiken. Gebaar dat helpt en heelt. Sprekende stilte voor zoekers naar woorden. Rustpunt voor wie in chaos is. Plek om even op adem te komen. Pleisterplaats onderweg. Het verschil Eén brandende pit verdrijft het duister. Eén kleine vlam verlicht de nacht. Eén warm gebaar slechts, één liefdevol woord – en hoop vlamt op, het leven krijgt kleur. Eén mens met pit kan het verschil maken tussen donker en licht (Uit: Zinboekje Licht van Greet Brokerhof-van der Waa, Oase Media bv. Hoevelaken 2008).
De zonnebloem heeft het vermogen om van oost naar west de zon te volgen. Maar eenmaal uit zijn knop gebroken blijft hij koppig wijzen naar het oosten: Een bloeitijd lang openstaan voor enkel zonsopgang. Rijendik in het gelid, instemmend knikkend naar het licht. (Willem Smit)
Ontdek met mij Verdwaal met mij Ren met mij Aarzel met mij Adem in mij Neurie mij Jouw stem Mijn Maker Maak mij Wek mij Jij
Spreek met liefde en luister met empathie. In deze wisselwerking worden de sterkste verbindingen gesmeed.
Maak jezelf niet klein. Voor niemand. Wees de gekke, eigenaardige, grappige, mooie en liefdevolle persoon die je bent. Je mag er volledig zijn.
Wandelen is de ultieme manier om goed met iemand in contact te komen. Je hoeft elkaar niet aan te kijken, waardoor je makkelijker praat. Dan ontstaat een echte conversatie. Steeds meer mensen vinden dat moeilijk. Niet alleen omdat alleen wonen en thuiswerken nog steeds in opmars zijn, ook omdat ze een gesprek als ingewikkeld ervaren. Een prestatie waarbij je strategisch te werk moet gaan. Wat geef je echt van jezelf prijs? Wat hou je achter? Moet je er humor in gooien? En hoeveel dan? Veel mensen worstelen hiermee. Wat mij betreft is het helaas een sign of the times. (David Nicholls)
Niemand wordt geboren om een ander te haten vanwege de kleur van zijn huid, zijn achtergrond of zijn religie. Mensen moeten leren haten en als za dat kunnen leren, kunnen ze ook worden geleerd om lief te hebben. (Nelson Mandela)